Hartrotsen

Hartrotsen jest największą niezależną osadą tubylców położoną na środkowym Manisurze, wyspie na Wschodnich Bezkresach.

Liczba mieszkańców:
410 tubylców

Religia:
bóstwo Ziemi

Produkcja:
kukurydza, pszenica, jabłka, pomarańcze, żelazo, kwarc, szafir węgiel, sól, platyna, woły

Siły zbrojne:
35 strażników, 200 możliwych rekrutów pod broń

Ustrój:
wodzowski

Frakcje wewnętrzne:
ekspansjoniści 30%, religijni izolacjoniści 20%, prokolonialniści 20%, federacjonaliści 30%.

Polityka:
Luźna federacja z innymi miejscowościami Manisuru, próba zjednoczenia pod swoją siłą regionu w oparciu o Ostenmark.

Opis miasta:
Jest to duża osada w skale składające się z zamku z kamiennym murem i miasta będącego pod miastem z drewnianym murem. W zamku znajduje się kopalnia i miejsce do spławu kruszców, jak również magazyn i siedziba wodza. Miejscem kultu w mieście jest świątynia w sadzie (2-4 metrowe drzewa o pomarańczowych owocach z czerwonymi liśćmi). Świątynia jest pilnowana przed druidów. Pod kamiennym murem rozpościera się miasto, ładne budynki, jednak zaniedbane widać, że doszło do wyludnienia miasta. Przy wjeździe do miasta położona jest dość znacznej wielkości karczma i zajazd. Na południe znajduje się przeprawa przez rzekę jak również pola uprawne. Na północ od Hartrotsen wychodzi droga na inną miejscowość tubylców, Herberg.

Gospodarka:
Mieszkańcy zajmują się swoimi fachami, chociaż większość jest związana z wydobyciem minerałów jak i ich obróbką. Widać duże braki kadrowe, jeśli chodzi o kilka zawodów jak i profesji. W mieście jest mało starszych ludzi.

Podstawową walutą są muszele, jednak ze względu na kryzys często dokonuje się handlu wymiennego, w mieście można jednak znaleźć i takich mieszkańców, którzy posiadają kolony. Władzę w mieście sprawuje wódz wybrany przez starszyznę.

Hartrotsen eksportuje do reszty Manisuru głównie żelazo, węgiel, sól, rękodzielnictwo, a importuje futra, żywność i siłę roboczą.